~`• ¤ FidinG Nêmø ¤ •`~

~¤[Nêmø]¤~

ตอนนี้รอเวลาไปเรียนอยู่อ่าตอนเที่ยง

หายหัวไปไม่ได้มาอัพเปนชาดเเหนะ

พอดีเวลาอยุ่บ้านไม่ได้ออนอ่าคับ

ตอนนี้มาคอนโดเลยได้ไช้ ก้อเลยถือเวลามาอัพซะเลย ^^

ตอนนี้มีปันหาหลายอย่างเข้ามาเยอะแยะเลยอ่า

ทำให้รู้สึกแย่ ไม่ค่อยอยากจะสู้ อยากจะทำอะไรเท่าไหร่

ที่ทำให้ไดมีกำลังใจ มีแรงสู้ได้

เพราะเทอคนเดียวเลยนะ เทอเปนคนให้กำลังใจ

เทอคือคนเดียวที่เค้า คอยปรึกสาปันหาในทุกเรื่อง

เทอคือคนเดียวที่คอยเปนห่วงเปนใยเค้าและปลอบโยน

เทอคือคนเดียวที่ทำให้เค้ามีความสุขเวลาเค้ารู้สึกแย่

เทอคือคนเดียวที่ทำให้เค้ามีกำลังใจในการกระทำทุกสิ่งทุกอย่าง

อยากขอบคุนเทอน้ะ

บางครั้งเค้าอาจจะดูเปนคนประสาทไปหน่อย เรื่องมากเกินไป

เค้าขอโทดจิง*2น้ะ

ที่เค้าเปนไปเพราะเค้าห่วงเทออ่ะ

เรารักเทอมากน้ะ

อยู่กับเรานาน*2นะคับ

Ps.รักโต้ซัง ก้าซัง นี่ซัง เน่ซํง รักยาด*2 รักเทอด้วย^^

Ps.รักกันหยั่งงี้นาน*2น้ะจ้ะ

Ps.รักเพื่อน*2ยาดมิตรสนิทกันทุกคน

                                                      Best memory By

                                                       Nakajima Daiz

Before..

After..

เส็ดแล้วก้อรอ B1 B2 B3

น้านนาน

นานมาก

จนสุดท้ายก้อโผล่มาจนได้

แต่ได้เดินกันแปปเดียว

B1 B2 ต้องกลับบ้านก่อน

ปาป๊ามารั้บแล้ว

น่าเสียดายจังอ่า

แล้วก้อเดินอยุ่กับ เอฟ ไว ไท้

หิวมาก อยากกิน ฮาจิบัง

ก้อเลยเดินไปกินกันที่มาบุนคอง

แต่ใครจะรู้ ว่ามีเหดการอันน่าเหลือเชื่อ

"พี่คะ เอานี่ เอานู่น เอานี่ค่ะ" เดกสาวผิวคล้ำสั่ง

"แล้วก้อเอาน้ำ เป-ล่า ขวดนึงค่ะ" เดกสาวผิวคล้ำย้ำอีกที

"อะไรคือน้ำเป-ล่าอะ" เดกชายจากสถาบันเกษตรถามด้วยสีหน้าที่มึนงง

"อะไรวะ ไท้! มืงไม่รุจักน้ำเป-ล่า หรอ" เดกชายผิวขาวค่อนข้างอ้วนตะลึง

"เออดิ ไม่รุจิง*2 มันคือน้ำไรวะ ?" เดกชายจากสถาบันเกษตรยังสอบถามด้วยความโง่เขลา

"โง่ ไม่รู้อะดีแล้ว ไอ่บ้านนอก" เดกชายผิวขาวรูปร่างอ้วนท้วม ตอบโต้ด้วยน้ำเสียงที่รุนแรง

ทันใดนั้นพนักงานก้อยืนอยุ่ที่โต้ะพอดี เค้าได้ยินก้อยิ้มแย้มด้วยความสุขกับความโง่ของเดกคนนั้น

"พี่บอกมันทีได้มั้ย น้ำ เป-ล่าคืออะไร" เดกสาวผิวคล้ำ ถามด้วยน้ำเสียงยั่วยวน

พนักงานคนดังกล่าวก้อไม่ได้พูดอะไรจนกระทั่งจดออเด้อเส็ด

ทันใดนั้นเอง! เค้ายื่นกะดาดให้กับเดกชายผู้โง่เขลาคนนั้น

ด้วยท่าทางที่นอบน้อมแล้วเดินจากไป หลังจากนั้นเดกหนุ่มผู้โง่เขลาได้พลิกกระดาดมาดูทันทีเนื้อความว่า

" เปล่า "

มาถึงวันนี้ก้อได้รู้แล้ว

ว่ามีความสุขมันเป็นยังไง ขอบคุนลูกที่สอนพ่อให้รุ้จักความสุขนะคับ ^^

เดกหนุ่มและเดกสาวได้หัวเราะลั่นร้าน

แล้วถามเดกชายผู้โง่เขลาว่า เข้าไจยัง

"เป-ล่า อะไรวะ ก้อยังไม่เข้าไจอยุ่ดีอะ" เด็กชายอันแสนโง่ยังแสดงความเซ่ออย่างไม่หยุดยั้ง

"มืงเห็นขวดนี่มั้ย เรียกว่าอะไร? " เดกชายกับเดกสาวถาม

"อ๋อ ไอ่ห่า น้ำเปล่า" เดกชายผู้โง่เขลาได้ดูฉลาดขึ้นมาในทันทีทันใด

เวนของกำ

กำของเวน

คนทั้งร้านหันมามองกันทั่วร้าน (เขิล)

เราก้อกินข้าวกันอย่างขำขัน

หลังจากนั้นก้อเดินไปดูหน้ากากโทสับของเค้าเองเพราะมันเน่าจัดแล้ว

แล้วก้อไปดูหน้ากากโทสับให้หอยหยอดแย้วซื้อสายห้อยหมูขาวหมูดำมาไส่ดั้ว เอฟก้อช่วยต่อเตมที่ ต่อชิบเป๋ง ต่อโคด*2

จนได้ของในราคาถูกมา ขอบไจมากมายเลยเอฟ^^

ในวันนี้แอบน้อยใจหวะ

ไวมีคนโทรรายงาน

แต่เค้าไม่มีคนโทรรายงาน

วันนี้เปนวันที่คิดมากหยั่งแรงอะ

จากนั้นไวกับไท้ก้อแยกกลับไปก่อน

เลยเดินกับเอฟมัน 2 คน

เดินไปกวนประสาทร้านมือถือจนเค้า

ขายของไม่ออกจนสุขใจแล้วก้อกลับ

โทรไปก้อโทรไม่ติด

คิดนู่นคิดนี่สารพัดไม่สบายใจเลย

หงุดหงิดตัวเองมากที่เป็นแบบนี้

แต่สุดท้ายก้อโทรติดเพราะเค้าไม่ได้ยินเสียงโทสับ

วันนี้ได้พูดอะไรระบายความรุสึกไปหลายอย่าง

จนอาจทำให้เทอรำคาน

เค้าขอโทดนะ เค้าสันยาว่าจะไม่เปนแบบนี้อีก

เค้ารักลูกนะ ^^

ปรับทุกข์กันแล้วก้อเริ่มสบายใจ

แล้วก้อเข้านอนเตียมตัวไปรับน้องวันอาทิด

ตื่นมาง่วงมาก ทำใจไม่ได้

ที่ต้องตื่นเช้า โคดง่วงเหล้ย

บางทีรอลูกนานมาก*2

พ่อก้อง่วงเหมือนกันอ่า

พี่*2 ชักช้ามากกว่าจะได้ออกจากมหาลัย

ก้อปาไป8โมงครึ่งแล้ว

ค่อนข้างง่วงมากมาย*2

แล้วเราก้อไหวพระขอพร และออกเดินทางตรงดิ่งไปหัวหิน

คนขับรถขับได้ห่วยแตกมาก

ขับไม่นิ่มเลยนั่งแล้วจะหลุดออกจากเบาะ

จนกระทั่งถึงที่พักโรงแรมมิวฟิวอะไรซักอย่าง

แล้วก้อร่วมกิจกำ ต๊อง*2แปลก*2ดี

จากนั้นก้อถึงซัก 4 โมงเล่นกิจกำเส็ดก้อลงไปเล่นน้ำไนทะเล

ทะเลอะไรก้อไม่รู้ ไม่มีคลื่นเล้ย

น้ำนิ่งมากมาย

แถมยังคันอีกเวรของกำ

ได้เจอเทอ ก้อมีความสุข

แล้วก้อขึ้นจากฝั่งแล้วก้อไปอาบน้ำ

อาบน้ำเปลี่ยนชุดเส็ดก้อมานั่งเล่นที่ห้องเทอกัน

โอ้โหพระเจ้า ซื้อ ขนมอะไรกันมาเยอะแยะมากมาย

ดีใจกับทุก*2คนด้วยนะคับ

ที่วันนี้มีความสุขกัน ขอให้ทุกคนรักกันนาน*2 นะคับ

ลูกก้อรักพ่อนาน*2น้ะ อย่าทิ้งพ่อนะลูกจ๋า ^^

ต่อจากนั้นก้อได้นั่งคุยกับหอยหยอดแปปนึง

แล้วบี2 บี3 กับไว ก้อเดินเข้ามา

แล้วก้อเล่นน้ำเต้าปูปากันแปปนึงแล้วลงไปกินข้าว

กินข้าวเส็ดก้อหาพี่รหัส

"พี่คับ แมวน้ำชุบแป้งทอดนี่ไครคับ" เดกหนุ่มสายตาสั้นรูปร่างท้วม สอบถามพร้อมท่าเต้น

"ไม่รู้คับ ไม่รู้ค่ะ" เสียงตอบอันน่าผิดหวังจากรุ่นพี่

หาตั้งนานเกือบ3 ชม.สุดท้ายก้อเจอแล้ว

"พี่อาม่านี่เอง"

เส็ดแล้วก้อเรียกรวมเข้าห้องประชุม

เล่นกิจกำดูนู่นดูนี่ไปเรื่อยจนง่วงนอน

พี่*2ก้อทุ่มทุนสร้างมากเต้นกันเข้าไปได้ขนาดนั้น

แล้วถึงประมาน5ทุ่มเสด*2 ก้อออกไปบายสีริมทะเล

รับขวัน รับพร จากรุ่นพี่ก้อเกือบเที่ยงคืน

คิดในใจ "ตายและวันนี้จะได้เดินมั้ยวะเหนี้ย" เด็กหนุ่มนึกในใจด้วยความเซ็ง

จนกระทั่งเจอเดกสาวและนั่งรอคิวบายสีพร้อมกัน

เลยตัดสินใจบอกเทอออกไป

คำเตือน การพนันเป็นสิ่งที่ไม่ดี

เด็กและเยาวชนอย่าเอาเปนเยี่ยงอย่าง สตรีคนนี้

แต่แปลก ถามไปไม่มีคนตอบ

ไม่มีเสียงเหนแต่คนพยักหน้าหย่างเดียว

อ้าวงง งงกันใหย่

^^

ได้อยุ่ด้วยกันซักพักแล้วก้อเดินกลับขึ้นห้อง

ระหว่างทางเดินกลับห้องได้เล่นซ่อนแอบด้วย

ไม่เข้าไจทำไมต้องไปวางไว้ตรงนั้นด้วย

เม๊นเหมน 555+

แล้วก้อนั่งกินหนมกัน

กินเยอะมาก หลากหลายยี่ห้อ

จนกะทั่งกินเส็ดก้อไปนั่งเล่นไพ่กันห้องปู๋ม

นั่งเล่นกันนานมาก นานโคด

ตั้งแต่ป้อกเด้ง สลาฟ จนน้ำเต้าปูปา

เล่นเที่ยงคืนถึง ตี4 ไม่ได้เงินซักบาท เท่าทุน

พระเจ้าก้อช่วยไม่ได้ ตายแหล้ะ

แต่วันนี้เค้ามีความสุขจังที่ได้อยู่ด้วยกัน

วันนี้ก้อแฮปปี้มากมาย

แต่คนมันมีความสามาดสูงขนะเล่นการพนันไป

เราก้อเล่นซ่อนแอบไปด้วย

พระเจ้าช่วย ไม่กลัวผีเล้ย หอยหลอด ^^

แล้วก้อแยกย้ายกันกลับห้องเข้านอน

วันนี้นอนหลับกันไปแปปเดียวตื่นมา7-8มง มาเตรียมตัวอาบน้ำ

แล้วลงไปกินข้าว

แล้วก้อเข้าห้องประชุมเก็บขยะ ร่วมกิจกำแปปนึงแล้วก้อเดินทางกลับมหาลัย

รุสึกเพลียมากมาย

แต่ก้อมีความสุกมากมาย

รุสึกประทับใจมากมาย

รู้สึกพอใจมากมาย

วันนี้อัพเยอะไปหน่อย อาจดูเบื่อแต่ก้อขอขอบคุน คนที่อ่านจบทุกคนเลยน้ะคับ

เค้าเชื่อว่าลูกต้องอ่านจบ เค้าอยากจะบอกลูกว่า

เค้ารักลูกมากน้ะ ไม่ว่าเวลามันจะเปลี่ยนไปขนาดไหน

เค้าก้อรักลูกเหมือนเดิม เค้าไม่มีวันทิ้งลูกนะ ลูกอยุ่กับพ่อนาน*2นะคับ ^^

ขอบคุนเทอที่ทำให้ทุกวันของเค้ามีความสุข ^^

Ps. คิดถึง+รัก โต้ซัง ก้าซัง นี่ซัง เน่ซัง หอยหยอดน้า

Ps. ลูกเปนที่หนึ่งในดวงใจพ่อนะคั้บ เค้าขอบคุนลูกมากน้า ที่ให้โอกาสเค้า จนเค้ามีวันนี้

Ps. บางครั้งเค้าทำตัวจู้จี้จุกจิกไปเค้าขอโทดนะ ที่เค้าทำไปทั้งหมดก้อเพราะเค้าแคร์ลูกมากรุมั้ย

Ps. อย่าพูดถึงกบน้อยบ่อยนักน้ะย้ะ ฟังแล้วหมั่นไฉ้^^ เค้าจะไม่คิดมากให้ได้น้า

Ps. อยู่กันอย่างนี้นาน*2นะเทอ

Ps. เจ้าพลอยน้องพี่ยังตั้งไจเรียนอยุ่ป้ะหวะ ไม่เหนหัวเลยคิดถึงแกจิง*2เลยหวะ

Ps. เดกซก. ทั้งหลาย ทริป นี้ขอมัน*2 คิดถึงพวกมืงนะเหว้ย

Ps. Buic Section5009 ขอบคุนที่ทนฝ่าอุปสรรคต่าง*2ด้วยกันมา แยกคะนะกันแล้วก้ออย่าลืมกันนะ

 

                                                                                                                I will always love u

                                                                                                                                   Daiz ^^

 

Welcome to my space's again ^^

 

วันนี้พี่ไดกลับมาแล้วคับตามคำเรียกร้อง

 

งงอะดิข้างบนใครหน้าตาน่ารัก*2 คนนี้เค้าดูดีเนอะ

 

[ไม่ค่อยเลยแห๊ะ]

 

วันนี้เป็นวันอังคานคับ

 

วันนี้เรียนชดเชยด้วยเรียนตั้งแต่ 11 โมงถึง 4มงครึ่ง

 

โคดเซ็งอ่ะจ่ะ

 

วันนี้ตื่นมาเหมือนผีเลยหมดเลี่ยวหมดแรง

 

วันนี้ตอนจะเลิกเรียนได้เหนฉากบู๊ด้วยอะ

 

โหดโคด ทั้ง ตบ ทั้ง ตี ทั้ง หยิก ทั้ง เตะ

 

โหดมากมายอ่า 5555+

 

เกิดมาพึ่งเคยเหนแบบนี้ครั้งแรกเลยค้าบ

 

วันเสาที่แล้วพี่ไดก้อได้มีโอกาด

 

ไปดูหนัง Break up ไรซักอย่างเหนี้ยเเหละ

 

หนังเค้าแปลกมาก

 

ดูแล้วง่วงคับ ! คนดูข้าง*2พี่เค้ายังง่วงเลย เปนคนเลือกเรื่องเองด้วยน้ะเหนี้ย

 

ไม่น่าเชื่อน้ะว่า จะมีโอกาสได้อยุ่ด้วยกันด้วย

 

ถือว่าสุขใจมากมายค้าบ

 

แต่บอกแต่แรกแล้ว เลดี้อินเดอะวอเต้อน่าสนุกนะ

 

กลับมาโทดเค้าอีกว่า ไม่ยอมบอกว่าอยากดู [อ่าว ซะงั้น]

 

ก้อเลยหง่าวนิส*2เลยค้าบ

 

ตอนแรกว่าจะชวนไปทำนู่นทำนี่หลายอย่าง

 

แต่เสียดายเวลามีน้อยเกิ๊นน

 

แต่ได้อยุ่ด้วยกันแค่นี้ ก้อมีความสุขมากแล้วคับผม ขอบคุนมากมายน้ะ

 

 

คำบรรยายใต้ภาพ

 

รอ... เมื่อใหร่จะโทรมาหาเค้าน้า ?

 

ย้อนกลับไปวันสุก พี่ไดไปฟิตเนสกับไอ่แวน ไอ่ปอปกันมาคับ

 

พูดหยั่งกับเปนพวกนักกล้ามเลยเนอะ

 

พวกเรา 3 คน ทำเปนวิ่งลู่วิ่ง วิ่งในสนาม ปั่นจักยาน

 

เล่นอุปกรกีลาหลายอย่างมากมายเหมือนว่าฟิต

 

แต่ !

 

ทำไมหละ ? นั่นสิ ?

 

เช้าวันรุ่งขึ้น

 

แต่ละคนลุกจากเตียงไม่ขึ้นค้าบ ปวดขาปวดแขนกันทั่วหน้า

 

** นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ไม่ไหวจิง*2อย่าฝืน เด่วจะเจบหนัก**

 

ช่วงนี้ก้อใกล้สอบขึ้นมาทุกทีแล้วคับ

 

แต่แปลก

 

ทำไมเราไม่ตื่นเต้น

 

กลับมัวตื่นเต้นกับเรื่อง วันที่ 31 ตื่นเต้นกับเรื่อง เสา หน้า

 

เพราะอะไร ก้อ งง

 

ดั้นตรงกับวันสอบซะงั้น

 

เครียด*2 หาทางออกไม่ได้

 

อกจะแตก หัวใจจะสลาย สลิงจะขาดแล้วค้าบ

 

เค้าจะทำยังไงดีอะ

 

เค้าจะทำสำเร็จมั้ยอะ

 

เค้าจะสมหวังมั้ยอะ

 

เค้าจะต้องเสียใจมั้ยอะ

 

**ตื่นเต้น + คิดมาก + กลัว + เครียดอะ** เหมือนกับว่ามันเป็นวันตัดสินชะตาชีวิดหยั่งงั้นเลย เว่อเกิ๊นน

 

 

คำบรรยายใต้ภาพ

 

เพื่อน*2มากมายมาช่วยกันนั่งลุ้น

 

คำตอบ ว่าจะเป็นยังไง

 

วันนี้อาจจะอัพ งง*2 ไปซักนิด พี่ไดก้อไม่รุเหมือนกันคับว่าทำไมวันนี้มันอัพ งง ขนาดนี้ สับสนเน้อะ

 

Queation : รักเค้ามั้ย ?

 

Answer    : ป่าวซักหน่อย

 

 T T ไม่เอาแบบนี้นะค้าบ กลัว

 

Ps.รักโต้ซัง ก้าซัง นี่ซัง เน่ซัง นี๊โม่

 

Ps.31นี้ไม่รุจะได้ยินคำยังไง ไม่รุเรื่องวันเสาหน้าจะทำยังไง เครียดค้าบ

 

Ps.ยังงัยก้อรักนะค้าบ รุ้สึกยังไงก้อจะรุสึกหยั่งงั้นไม่เปลี่ยนนะค้าบ

 

Ps.อยากร้องบอกว่ารัก ให้ก้องโลกจังเลยค้าบ แต่กลัวเจบคอ

 

Ps.ไดจะรอนะ

 

Ps.น้องพลอย มีความสุขอีกคั้งแล้วพี่ชายดีไจด้วยหน้ะเหว้ย ขอให้รักกันนาน*2 น้ะยะ

 

Ps. Sc ซก ทุกคน คิดถึงเหลื๊อเกิ๊น อยากจะบอกว่า กูจะไม่ใช่ตือโป๊ยก่ายแล้วนะเหว้ยย 5 5 5+

 

Ps. Buic รักพวกแกเหลื๊อเกิน เด่วจะต้องแยกย้ายกันตามคะนะแล้ว จะเคารพ ทุกคนเลยน้ะ [ งงดิ งงเหมือนกันอ่า ]

 

 

ใครเข้ามาดูแล้วไม่เม้น

 

โดนอัดชิดกำแพงแบบนี้แน่

 

^^

 

                                                                                                        Shew idea By

 

                                       Nakajima Daiz